Wat is Permacultuur?

 

Het gebeurt niet vaak dat er vanuit de groene beweging goed nieuws opborrelt. Trump, natuurrampen, voortschrijdend uitsterven van onze medewezens. Het is allemaal niet mis en het maakt ons, natuurliefhebbers, gemakkelijk tot verbitterde zeurkousen, die dreigen ten onder te gaan in hun eigen gelijk. Onze groene vingers worden tot de terechtwijzende vingers van de zelfbenoemde leraren van de mensheid. Het blijft al te vaak bij kritiek, een klaagzang op het kapitalisme, op de achteloosheid van de consument, terwijl reële alternatieven uitblijven. Er is veel reden tot fronsen, weinig reden tot lachen. Maar er bestaat – godzijdank – een andere tendens binnen de milieubeweging! Lachende ecologen! Optimistische buitenmensen! Voor mij was het een verademing om deze vrolijke environmentalists te horen over hun medicijn voor onze zieke aarde: permacultuur. Hoe meer ik mij verdiep in deze wijze van kijken en denken, hoe enthousiaster ook ik word. Een mogelijke toekomst voor onze landbouw, voor onze biodiversiteit, voor onze olieverslaafde samenleving begint met een eenvoudige ommezwaai in hoe wij ons verhouden tegenover niet-menselijke wezens. Permacultuur bewijst de kracht van het (helaas wat clichématige) “met de Natuur, niet tegen haar!” In deze blog leg ik uit wat de kerninzichten van de permacultuur zijn, als ook waarom ik filosofisch grote potentie voor deze wijze van handelen herken.

Verder lezen

Advertenties

Welkom in het Anthropoceen!

Welkom in het Anthropoceen! Zonder het te weten – of heb je de geruchten gehoord? – heb je een geheel nieuwe geologische epoche betreden. Nog sterker: misschien ben jij zelf zelfs al geboren in deze epoche en misschien waren zelfs jouw ouders al een product van deze nieuwe tijd van exponentiële groei en verwoesting. Dit artikel voert je in tot de vragen rondom het Anthropoceen, dit concept dat zoemt door de academie in vele vormen, zonder reeds zijn uiteindelijke manifestitatie gevonden te hebben.

Verder lezen

Mijn reis naar Shikoku

Kobo-daishi-jojuin

Komende maanden zal ik niet in staat zijn te schrijven, aangezien ik naar het verre Japan afreis. Ik heb besloten daar geen blog bij te houden, maar ouderwets in mijn dagboeken te schrijven. Deze zullen in hardcover editie verschijnen bij de betere boekhandel, maar ik moet nog wel even met Dan Brown kortsluiten wanneer hij zijn volgende boek uitbrengt, zodat we elkaar qua verkoop niet in de weg zitten.

Verder lezen

Wat is Diepe Ecologie? Arne Naess’ filosofie

1231841541348_996

In deze blogpost wil ik met jullie een samenvatting van een gedeelte van mijn afstudeerscriptie delen. Mijn scriptie gaat over het natuurbegrip in de filosofie van Friedrich Schelling, in relatie tot die van Arne Naess. Ik zal in deze post uitleggen wat de visie is van Arne Naess op de inhoud van de werkelijkheid, die hij in termen van zogenaamde Gestalten beschrijft. Deze visie is ontwikkeld om de noodzaak van een verdediging van de natuur te verwoorden, die dieper gaat dan de noodzaak onze eigen soort te behouden.

Verder lezen

Een Nietzscheaans Nieuwjaar: Amor fati!

Een Nietzscheaans Nieuwjaar!

Het is inmiddels Nieuwjaarsdag; 2017 is aangebroken en laat dat vreemde, in vele opzichten lelijke jaar 2016 achter zich. Ik herinnerde mij een spreuk van Nietzsche, geschreven in die fröhliche Wissenschaft, die ik graag met jullie zou delen. Het is af en toe moeilijk om nog van deze wereld te houden, die met rasse schreden naar een explosie van geweld en ellende lijkt te bewegen. In zijn Nieuwjaarswens roept Nietzsche zichzelf op om te leven naar de gedachte het noodzakelijke aan de dingen ook als het mooie te zien. Verder lezen

Van de Extinctie II: Erkenning

1eedd6e5-f265-4157-b304-1f678d043d48

Foto 1. Hert bij de Waterleidingduinen. Bron: Het Parool.

De volgende post is een longread. Ik heb op verzoek tweemalig (bij deze en de vorige post) voor dit format gekozen. Hierdoor heb ik de ruimte gekregen om mijn gedachten iets breder uit te werken. 

In wat volgt doe ik een eerste poging om te denken waarom het een kwaad is als andere levenssoorten uitsterven door menselijk toedoen. Ik zal laten zien hoe we via de waarneming van levende wezens een raakvlak van beschrijving en ethiek kunnen onthullen. Als we een levensvorm als zodanig erkennen, dan erkennen we ook dat het een Andersheid heeft ten opzichte van ons. Deze Andersheid zou mogelijk kunnen functioneren als grond voor respect van het andere leven.

Vervolgens zal ik een argument tegen mijn positie inbrengen: ligt in de erkenning van het andere leven niet de mogelijkheid tot vergissing? Dat wil zeggen: hoe weten we dat het andere leven ‘echt’ is, kan onze waarneming geen vergissing zijn? Dit zal ik weerleggen.

Ik eindig met enkele vragen en tekortkoming van de benadering die hier voorgesteld wordt. Het belangrijkste probleem is dat de erkenning verloopt via onze menselijke maatstaven. Niet al het leven is voor ons evenveel waard. De ethiek, echter, lijkt ons te vragen deze ‘belemmering’ te overschrijden.

Verder lezen

Van de Extinctie: Is het een Kwaad als Soorten uitsterven?

Voorwoord

Volgend essay is een poging van mij richting een antwoord te werken van een vraag die me aan het hart gaat. Ik heb geprobeerd argumenten in het ethische debat over de extinctie in hun eigen taal te weerleggen, een filosofische taal van een andere aard dan ik gewend ben te gebruiken. Hierdoor voel ik mij niet zeker over sommige van de denkstappen die ik poog te zetten. Ik waardeer daarom iedere poging van de lezers met mij mee te denken en mij te verbeteren waar zij dat nodig achten. Dit is slechts een stap richting grotere vragen die mij bezighouden, maar het is als een eerste poging van essentieel belang voor de verdere weg die ik hoop af te leggen. Deze grotere vragen betreffen de natuur, de mens en de techniek – alle gesteld binnen de hoop op een levenswaardige toekomst.

Verder lezen